Brandstofprijzen wereldwijd

Wereldwijde brandstofprijzen: waarom een liter benzine 175x meer kost in het ene land dan in het andere

In de 170 landen die we volgen, ligt de wereldgemiddelde detailhandelsprijs op de pomp ongeveer op $1,484 per liter — roughly ongeveer $5,62 per Amerikaanse gallon. Maar dat enkele getal verbergt een van de grootste prijsverschillen van enig alledaags product. De goedkoopste brandstof ter wereld, in Libië, kost slechts $0,023 per liter, terwijl automobilisten in Hongkong ongeveer $4,073 per liter betalen — ongeveer $15,42 per gallon, of ruwweg 175 keer meer dan Libiërs. Dit verschil vertelt u bijna alles over hoe brandstof werkelijk wordt geprijsd: niet op basis van de kosten van ruwe olie, maar op grond van overheidsbeleid.

Belastingen en subsidies, niet de vat, stellen de pompprijs vast

Ruwe olie wordt op een enkele wereldmarkt verhandeld, dus de kosten van de ruwe invoer zijn ruwweg gelijk overal. Wat verschilt is wat elke regering erop toevoegt of afneemt. Landen met hoge prijzen leggen meestal zware accijnzen, btw en koolstofheffingen op elke liter. In veel van Europa maakt belasting meer dan de helft van de prijs op de pomp uit. Duitsland ligt bijvoorbeeld ver boven het wereldgemiddelde grotendeels vanwege energie- en omzetbelastingen die zijn ontworpen om infrastructuur te financieren en verbruik af te schrikken.

Aan het andere uiterste doen olirijke staten het tegenovergestelde: zij subsidiëren brandstof als een vorm van sociale zekerheid. Libië, Iran, Venezuela en de Golfstaatjes met olie-inkomsten verkopen benzine onder de productiekosten, rechtstreeks gefinancierd door olieopbrengsten. Hongkongs enorme hoge prijs is daarentegen niet het gevolg van schaarste aan olie — het grondgebied heeft geen binnenlandse ruwe olie — maar van steile heffingen in combinatie met extreem hoge onroerend goed- en bedrijfskosten voor tankstations in een van de dichtstbevolkte steden ter wereld.

Olieëxporteurs versus importeurs

Als een rauwe regel clusteren de goedkoopste pomprijzen onder grote olieëxporteurs, en de duurste onder welvarende importeurs met sterk belasting- en uitgavenbeleid. Een land dat zijn eigen ruwe olie pompt, kan burgers afschermen van schommelingen op de wereldmarkt; een land dat elke vat importeert, geeft deze kosten — plus belasting — rechtstreeks door aan automobilisten. Daarom is een brandstofprijskaart van de wereld vaak tegelijkertijd een kaart van wie olie heeft en wie hard belast.

De valutafactor

Omdat pomprijzen hier in Amerikaanse dollars worden aangehaald, speelt de sterkte van een lokale munt ook een rol. Wanneer de munt van een land verzwakt tegen de dollar, kan de dollar-gedenomineerde brandstofprijs dalen, zelfs als de lokale prijs niet is veranderd — en omgekeerd. Grote economieën zoals de Verenigde Staten houden prijzen goed onder de Europese norm dankzij relatief lichte federale en staatsbrandstofbelastingen, terwijl dicht bevolkte importeurs zoals India prijzen zien schommelen met zowel wereldwijde ruwe olie als de rupee-dollar wisselkoers.

Wat het wereldgemiddelde werkelijk betekent

Het wereldgemiddelde van $1,484 is een nuttige maatstaf, maar zeer weinig mensen betalen het werkelijk. De meeste automobilisten wonen aan één kant van de verdeling: bijna niets betalen in een subsidiërende exporteur, of een premie betalen in een belastingimporteur met hoge belastingen. Uw eigen land vergelijken met dit gemiddelde is de snelste manier om te zien hoeveel van uw brandstofrekening ruwe olie is — en hoeveel beleid.

FAQ