รหัสประเทศ: ISO และรหัสโทรศัพท์

รหัสประเทศ: ISO 3166 และการโทรระหว่างประเทศ

รหัสประเทศคือตัวระบุสั้น ๆ ที่ใช้แทนชื่อประเทศเพื่อให้เครื่องจักร เครือข่าย และระบบโทรศัพท์ไม่ต้องตกลงกันเรื่องการสะกด เบื้องหลังป้ายตัวอักษรสองตัวที่คุณเห็นทุกวันมีรหัสสองตระกูลที่แตกต่างกันซึ่งมักสับสนกันได้ง่าย ได้แก่ มาตรฐาน ISO 3166 ที่ดูแลโดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน และรหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศที่ประสานงานโดยสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ทั้งสองดูคล้ายกัน มักใช้ชื่อร่วมกัน แต่ดูแลแยกกันและใช้เพื่อวัตถุประสงค์ที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

ISO 3166: alpha-2, alpha-3 และตัวเลข

ISO 3166-1 กำหนดรหัสสามแบบคู่ขนานสำหรับทุกประเทศและดินแดนที่ขึ้นกับหลายแห่ง รหัส alpha-2 เป็นตัวอักษรสองตัวและเป็นค่าเริ่มต้นสำหรับใช้งานทั่วไป เช่น US สำหรับสหรัฐอเมริกา GB สำหรับสหราชอาณาจักร DE สำหรับเยอรมนี JP สำหรับญี่ปุ่น BR สำหรับบราซิล รหัส alpha-3 เป็นตัวอักษรสามตัวและอ่านใกล้เคียงกับชื่อประเทศมากกว่า ทำให้มนุษย์จดจำได้ง่าย เช่น USA, GBR, DEU, JPN, BRA รหัส ตัวเลข-3 เป็นตัวเลขสามหลัก เช่น 840 สำหรับสหรัฐฯ 826 สำหรับสหราชอาณาจักร หรือ 276 สำหรับเยอรมนี ค่าตัวเลขเหล่านี้สอดคล้องกับกองสถิติแห่งสหประชาชาติและมีข้อได้เปรียบเงียบ ๆ ประการหนึ่ง นั่นคือไม่มีอักษรละติน จึงทำงานได้เหมือนกันในระบบภาษาอาหรับ จีน หรือซีริลลิกที่ต้องการตัวระบุที่ไม่ขึ้นกับระบบการเขียน

ทั้งสามรูปแบบไม่สามารถใช้แทนกันได้ตามข้อตกลง แต่ขึ้นกับบริบท ที่อยู่เว็บใช้ alpha-2 โซนอ่านได้ของเครื่องในหนังสือเดินทางใช้ alpha-3 และชุดข้อมูลสถิติที่ครอบคลุมหลายภาษาอาจเลือกใช้ตัวเลข การรู้ว่ารหัสนั้นอยู่ตระกูลใดมักบอกว่าอะไรสร้างมันขึ้นมา

รหัสประเทศ ISO ปรากฏที่ไหนบ้าง

เมื่อคุณเริ่มมองหา รหัส alpha-2 อยู่ทุกที่ โดเมนระดับบนสุดรหัสประเทศ (ccTLD) เช่น .fr, .ca, .de และ .jp มาจาก ISO 3166-1 alpha-2 โดยตรง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ .uk เป็นหนึ่งในข้อยกเว้นที่หายาก เพราะรหัส ISO จริง ๆ คือ GB ตัวระบุโลแคลที่ใช้โดยซอฟต์แวร์และเว็บไซต์รวมภาษากับภูมิภาคในแบบเดียวกัน เช่น en-US, en-GB, pt-BR หรือ fr-CA เพื่อให้แอปพลิเคชันเลือกรูปแบบวันที่ การสะกด และสกุลเงินที่ถูกต้อง

มาตรฐานสกุลเงินก็พึ่งพารหัสเหล่านี้เช่นกัน รหัสสกุลเงิน ISO 4217 มักสร้างจากรหัส alpha-2 ของประเทศบวกตัวอักษรของสกุลเงิน ดังนั้น US บวก D ได้ USD, GB บวก P ได้ GBP และ JP บวก Y ได้ JPY ความสัมพันธ์ที่เป็นระเบียบนี้คือสิ่งที่ขับเคลื่อน เครื่องแปลงสกุลเงิน เมื่อมันแมปธงหรือประเทศกับอัตราแลกเปลี่ยนที่ถูกต้อง ธนาคารก็พึ่งพา alpha-2 เช่นกัน สองอักขระแรกของ IBAN คือรหัสประเทศ ดังนั้น DE หมายถึงบัญชีเยอรมันและ FR หมายถึงบัญชีฝรั่งเศส คุณจะพบรหัสเหล่านี้บนฉลากการจัดส่ง แบบฟอร์มศุลกากร และคำนำหน้าทะเบียนอากาศยานด้วย

รหัสการโทรระหว่างประเทศ (ตัวเลขที่ขึ้นต้นด้วย +)

รหัสประเทศโทรศัพท์เป็นระบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เป็นคำนำหน้าตัวเลขที่คุณกดเพื่อโทรหาโทรศัพท์ในต่างประเทศ เขียนด้วยเครื่องหมายบวกนำหน้าที่แทนรหัสการโทรระหว่างประเทศของเครือข่ายท้องถิ่นของคุณ ซึ่งโดยทั่วไปคือ 00 ในส่วนใหญ่ของโลก หรือ 011 ในอเมริกาเหนือ รหัสเหล่านี้จัดกลุ่มคร่าว ๆ ตามภูมิภาค อเมริกาเหนือมีรหัสเดียวร่วมกันคือ +1 ครอบคลุมสหรัฐอเมริกา แคนาดา และชาติแคริบเบียนหลายแห่ง แอฟริกาส่วนใหญ่ขึ้นต้นด้วย 2 ยุโรปส่วนใหญ่ด้วย 3 และ 4 เป็นต้น ประเทศขนาดใหญ่ได้รับรหัสสองหลักสั้น ๆ ในช่วงแรก เช่น +44 สำหรับสหราชอาณาจักร +49 สำหรับเยอรมนี +33 สำหรับฝรั่งเศส และ +81 สำหรับญี่ปุ่น ในขณะที่ดินแดนขนาดเล็กได้รับรหัสสามหลักในภายหลัง

หมายเลขระหว่างประเทศเต็มสร้างตามลำดับ ได้แก่ คำนำหน้าการโทรระหว่างประเทศ จากนั้นรหัสโทรศัพท์ของประเทศ จากนั้นรหัสพื้นที่หรือเมืองหากมี จากนั้นหมายเลขผู้สมัครใช้บริการ เนื่องจาก +1 ใช้ร่วมกันโดยหลายประเทศและ +44 เป็นของสหราชอาณาจักรเพียงแห่งเดียว รหัสการโทรจึงไม่แมปแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับรหัส ISO ความไม่ตรงกันนี้คือแหล่งที่มาของความสับสนที่พบบ่อยที่สุด ดังนั้นจึงควรตรวจสอบทั้งสองคอลัมน์ใน ตารางอ้างอิง ของเรา แทนที่จะสมมติว่าตัวอักษรและหมายเลขโทรตรงกัน

รหัสที่ควรจำไว้สักกลุ่ม

หากจำได้แค่กลุ่มหนึ่ง ให้เลือกกลุ่มที่ใช้บ่อย ได้แก่ สหรัฐอเมริกา US / USA / 840 และ +1; สหราชอาณาจักร GB / GBR / 826 และ +44; เยอรมนี DE / DEU / 276 และ +49; ฝรั่งเศส FR / FRA / 250 และ +33; ญี่ปุ่น JP / JPN / 392 และ +81; จีน CN / CHN / 156 และ +86; บราซิล BR / BRA / 076 และ +55 เมื่อจำรหัสเหล่านี้ได้แล้ว รูปแบบส่วนใหญ่ของโลกที่เหลือจะเริ่มคุ้นเคย

คำถามที่พบบ่อย