Τιμές καυσίμων στο Indonesia

Τιμές Καυσίμων στην Ινδονησία: Τι Πληρώνετε στο Βενζινάδικο και Γιατί

Η Ινδονησία είναι ένα από τα φθηνότερα μέρη στον κόσμο για ανεφοδιασμό. Η τρέχουσα λιανική τιμή της βενζίνης είναι περίπου $0.949 ανά λίτρο, η οποία αντιστοιχεί σε περίπου $3.59 ανά αμερικανικό γαλόνι. Σε τοπικό νόμισμα αυτό είναι περίπου Rp 16,990 ανά λίτρο. Το ντίζελ τρέχει λίγο υψηλότερο στα περίπου $1.367 ανά λίτρο. Για να το βάλετε σε προοπτική, η παγκόσμια μέση τιμή είναι $1.484 ανά λίτρο, έτσι οι ινδονησιακοί οδηγοί πληρώνουν σαφώς κάτω από ό,τι κάνουν τα περισσότερα του κόσμου.

Στο διεθνές σκορ, η Ινδονησία κατατάσσεται 25η φθηνότερη από 170 χώρες που έχουμε καταγράψει. Αυτό την τοποθετεί σταθερά στο κάτω-τιμή ζώνη, αν και όχι στο βράχο-πάτο που κατέχουν τα έντονα επιδοτούμενα πετρελαϊκά κράτη.

Γιατί τα Ινδονησιακά Καύσιμα Είναι Σχετικά Φθηνά

Ο μοναδικός μεγαλύτερος λόγος είναι η κρατική επιδότηση. Η Ινδονησία έχει μακρά ιστορία περιορισμού τιμών σε ορισμένες κατηγορίες καυσίμων για να κρατήσει τη μεταφορά, τη διανομή τροφίμων και το κόστος διαβίωσης οικονομικά για έναν πληθυσμό περισσότερων από 270 εκατομμυρίων. Επιδοτούμενες κατηγορίες όπως η Pertalite πωλούνται κάτω από το πραγματικό κόστος αγοράς τους, με τη δημόσια εταιρεία Pertamina να απορροφά το κενό και τον εθνικό προϋπολογισμό να τον αποζημιώνει. Αυτός είναι ο λόγος που οι τιμές αντλίας εδώ κινούνται πολύ λιγότερο από τις τιμές αργού πετρελαίου στην ανοικτή αγορά.

Η άλλη πλευρά των φθηνών καυσίμων είναι το δημοσιονομικό φορτίο που δημιουργεί. Όταν το παγκόσμιο πετρέλαιο ανεβαίνει ή το ρούπι αποδυναμώνεται, το κόστος αυτών των επιδοτήσεων εκρήγνυται, και η κυβέρνηση πρέπει περιοδικά να αυξήσει τις τιμές ή να περιορίσει την επιλεξιμότητα για να κρατήσει τον προϋπολογισμό υπό έλεγχο. Αυτή η τάση είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό της ινδονησιακής πολιτικής καυσίμων.

Εισαγωγέας Πετρελαίου, Όχι Εξαγωγέας

Μια κοινή λανθασμένη αντίληψη είναι ότι η Ινδονησία, ένα πρώην μέλος του ΟΠΕΚ, πρέπει να έχει φθηνά καύσιμα επειδή είναι βυθισμένη σε πετρέλαιο. Η πραγματικότητα σήμερα είναι η αντίθετη. Η εγχώρια παραγωγή αργού έχει μειωθεί για χρόνια ενώ η κατανάλωση έχει αυξηθεί, οπότε η Ινδονησία είναι τώρα καθαρός εισαγωγέας τόσο του αργού όσο και των διυλισμένων προϊόντων. Έφυγε από τον ΟΠΕΚ για δεύτερη φορά το 2016 ακριβώς επειδή δεν ταίριαζε πλέον στο προφίλ ενός καθαρού εξαγωγέα. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα είναι εκτεθειμένη σε παγκόσμιες κινήσεις τιμών, και η χαμηλή τιμή αντλίας αντανακλά επιλογές πολιτικής παρά άφθονη φθηνή προσφορά.

Ο Παράγοντας Νομίσματος

Επειδή η Ινδονησία αγοράζει καύσιμα σε παγκόσμιες αγορές τιμολογημένα σε δολάρια, η ισοτιμία ρούπι προς USD έχει τεράστια σημασία. Ένα αποδυναμωμένο ρούπι κάνει κάθε εισαγόμενο βαρέλι ακριβότερο σε τοπικούς όρους, πιέζοντας τα προϋπολογισμα επιδοτήσεων και βάζοντας ανοδική πίεση στην τιμή που τελικά βλέπετε στο σταθμό. Όταν συγκρίνετε την Ινδονησία με άλλες εντονά επιδοτούμενες οικονομίες όπως η Βολιβία ή ακόμα φθηνότερες εκτροπές όπως το Αφγανιστάν, ο κοινός σύνδεσμος είναι ότι η τοπική τιμολόγηση διαμορφώνεται πολύ περισσότερο από την εγχώρια πολιτική και το νόμισμα παρά από το ακατέργαστο κόστος του αργού.

Πώς η Ινδονησία Συγκρίνεται Παγκοσμίως

Η Ινδονησία είναι φθηνότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο αλλά όχι τόσο φθηνή όσο τα πιο έντονα επιδοτούμενα κράτη εξαγωγών. Πλούσια σε πετρέλαιο έθνη όπως η Ρωσία και αυστηρά ελεγχόμενες αγορές όπως η Λευκορωσία συχνά δημοσιεύουν χαμηλότερα νούμερα χάρη σε εγχώρια παραγωγή και κρατική τιμολόγηση. Μπορείτε να δείτε ακριβώς πού πέφτει η Ινδονησία στην πλήρη κατάταξη στο παγκόσμιο περίγραμμα τιμών καυσίμων, που κάνει το χάσμα μεταξύ επιδοτούμενων και ελεύθερων αγορών εύκολο να δούμε.

FAQ