قیمت سوخت در ترینیداد و توباگو: چرا پمپ ارزان باقی میماند
اگر درون تاج درپمپ پر کنید، تقریباً ۱.۱۴ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر بنزین پرداخت خواهید کرد، که معادل حدود ۴.۳۲ دلار آمریکایی به ازای هر گالن آمریکایی است. در پول محلی حدود ۷.۷۲ TTD به ازای هر لیتر است. گازوئیل بهطور قابلتوجهی ارزانتر، حدود ۰.۶۴۸ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر است. این ارقام ترینیداد و توباگو را در رتبه ۳۹ از ۱۷۰ کشور بررسیشده برای ارزانترین سوخت قرار میدهند و بسیار زیر میانگین جهانی ۱.۴۸۴ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر هستند. برای کشوری که در کارائیب نشسته است، جایی که بیشتر همسایهها هر قطره سوختهای خود را وارد میکنند، که اتفاق آنی نیست.
یک صادركننده انرژی، نه واردکننده
بزرگترین دلیل اینکه قیمتهای پمپ ترینیداد و توباگو کم است این است که یک تولیدکننده هیدروکربن حقیقی است. جمهوری دوجزیرهای بیش از یک قرن است که نفت پمپ میکند و یکی از بزرگترین صادركنندگان گاز طبیعی مایع (LNG) و پتروشیمیهای در نیمکره غربی است. انرژی و محصولات انرژی بسیاری از درآمد صادرات را تشکیل میدهند و کشور سوختهای موتور خود را بهطور داخلی تصفیه و توزیع میکند. این زنجیره تامین خودپسند رانندگان را از حملونقل، بیمه و هزینههای نشانهی واردات محافظ میکند که قیمتها را در جزایر وابستهبهواردات در اطراف افزایش میدهند.
این نیروی یکسانی است که شما در گویانا همسایه، قدرتترین نفتی منطقه، جایی که تولید داخلی کمک میکند سوخت تجزیهای پایین نگاه میدارد. این را با اقتصادهای وابستهبهواردات مقایسه کنید و شکاف واضح میشود.
یارانهها سنگینیهای بالقوه را انجام میدهند
یک تولیدکننده نفت هستن تنها نیم داستان است. برای دههها، ترینیداد و توباگو یارانه سوختی را اجرا میکند که قیمت خردهفروشی قانونمند را خوب زیر سطح بازار غیریاراندیده نگاه میدارد. دولت موثر اً بخشی از هزینه را جذب میکند تا بنزین و بهخصوص گازوئیل در پمپ ارزان باقی بمانند. این دلیل است که گازوئیل، در تقریباً ۰.۶۴۸ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر، خوب زیر قیمت بنزین نشسته است حتی اگر پخش عمدگی بینالمللی معمولاً بسیار تنگتر باشد.
یارانه همچنین دلیل است که قیمتهای پمپ اینجا بهجای روزانه درپلهها حرکت میکند. درجای نوسانناپذیری بر اساس نفت خام جهانی مانند بازار در استرالیا، قیمتها بهطور اداری تعیین میشوند و فقط هنگامی تغییر میکنند که دولت نرخ قانونی را تعدیل میکند. بودجههای پی درپی یارانه را برای راحت شدن فشار مالیات دولتی کم کردهاند، بنابراین جهت طولانیمدت افزایشهای تدریجی نه تا نوسانات تندی واردکنندگان تجربه کنند.
ارز و مقایسه دلار آمریکایی
دلار ترینیداد و توباگو (TTD) در برابر دلار آمریکایی مدیریت میشود و در یک بند نسبتاً پایدار معاملات کرده است، در حدود بالای ۶ تا پایین ۷ به هر دلار آمریکایی حولوحوش. این پایداری اهمیت دارد: زیرا قیمت رسمی درTTD ثابت است، نرخ تبدیل پایدار قیمت معادل دلار آمریکایی را قابلپیشگویی میسازد. هنگامی که شما ۷.۷۲ TTD تبدیل درحدود ۱.۱۴ دلار آمریکایی میبینید، این پیوند مدیریتشده در کار است. کشورهای دارای ارز نوسانناپذیر، مانند لیبریا، اغلب قیمت دلار سوخت خود را بالا میروند حتی هنگامی که برچسب قیمت محلی فقط کمی تغییر میکند.
نحوه جمعآوری آن در جهانی
در ۱.۱۴ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر، ترینیداد و توباگو ارزانتر از بیشتر اروپا و خوب تحت بازارهای سنگینمالیاتی است، اما از جمهوری اسلامی نیست طور بهشدت یارانهای ایالت نفتی. این به جای حراف مشابه، به بزرگ تولیدکننده مانند قیمت گذاری گازوئیل هند در شرایط واقعی، اگرچه هند لایههای بسیار سنگینتر مالیات میسازد. برای دیدن دقیق جایی که کشور در برابر هر بازار دیگر رتبه دارد، جدول کامل قیمت سوخت جهانی را برگردید.
سؤالات متداول
چرا سوخت ترینیداد و توباگو بسیار ارزان است؟
دو دلیل: کشور یک تولیدکننده نفت و گاز است که سوخت خود را درونزمینی تصفیه میکند و دولت قیمت خردهفروشی قانونی شده را یارانه میدهد. این دو با هم بنزین را نزدیک ۱.۱۴ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر و گازوئیل را نزدیک ۰.۶۴۸ دلار آمریکایی به ازای هر لیتر نگاه میدارند، هر دو زیر میانگین جهانی ۱.۴۸۴ دلار آمریکایی.
قیمت گاز به ازای گالن در ترینیداد و توباگو چقدر است؟
بنزین حدود ۴.۳۲ دلار آمریکایی به ازای هر گالن آمریکایی هزینه دارد، بر اساس قیمت به ازای لیتر ۱.۱۴ دلار آمریکایی (تقریباً ۷.۷۲ TTD به ازای هر لیتر). گازوئیل به ازای گالن ارزانتر است زیرا یارانه عمیقتری است.
آیا ترینیداد و توباگو نفت خود را تولید میکند؟
بله. این بیش از یک قرن است که نفت خام را تولید میکند و صادركننده بزرگی از LNG و پتروشیمیهای است. این بنیاد انرژی داخلی بهعلاوه یارانه سوخت دلیلی است که قیمت پمپ نسبت به همسایه کارائیب وابستهبهواردات پایین باقی میماند.