قیمت سوخت در توگو: آنچه در پمپ پرداخت میکنید و چرا
رانندگان در توگو در حال حاضر حدود ۱٫۲۵۹ دلار در لیتر برای بنزین پرداخت میکنند که تقریباً برابر ۴٫۷۷ دلار برای گالن آمریکایی است. در ارز محلی این حدود ۷۲۵٫۱ XOF در لیتر است. گازوئیل کمی بالاتر با قیمت ۱٫۳۰۲ دلار در لیتر قرار دارد. در مقایسه با معیار جهانی، توگو قیمتپذیری قابلتوجهی ارزانتر از میانگین دارد: میانگین جهانی حدود ۱٫۴۸۴ دلار در لیتر است و توگو در رتبه ۵۷ام از ۱۷۰ کشور بررسیشده قرار دارد، آن را در نیمه مقرونبهصرفهتر جهان قرار میدهد.
چرا قیمتهای توگو در جا قرار دارند
توگو تولیدکننده نفت نیست. تقریباً تمام بنزین و دیزل تصفیهشدهای را که مصرف میکند، وارد میکند، بسیاری از آن از طریق بندر آبعمیق Lomé وارد میشود، که همچنین یک مرکز دوبارهصادرات برای همسایگان درونخشکی مانند بورکینا فاسو و نیجر عمل میکند. زیرا کشور سوخت را در بازار بینالمللی میخرد، قیمت سرخط که میبینید از هزینه محصول وارد شده به اضافه ارسال، مدیریت بندر، حاشیه توزیع و عوارض دولتی ساختهشده است. زمانی که نفت خام جهانی نوسان میکند، توگو آن را با تاخیر کوتاهی احساس میکند.
تنها بزرگترین دلیل قیمتهای پمپ توگولزه زیر میانگین جهانی باقی میمانند ارز و روش دولتی مدیریت قیمت تجزیهکنندههای خردهای است. توگو از فرانک CFA غرب آفریقایی (XOF) استفاده میکند، که به یورو گرهخورده است. آن گره پایداری نرخ ارز غیرمعمول توگو را در برابر دلار در مقایسه با بسیاری از اقتصادهای آفریقایی که ارزهای شناور را اجرا میکنند میدهد، بنابراین واردکنندگان به طور مداوم تعطیلی ارز محلی خاص را جذب نمیکنند. دولت همچنین قیمت تجزیهکنندههای خردهای حداکثر تنظیمشده را تنظیم میکند نه اجازه دادن ایستگاهها برای شناور به آزادی، صاف کردن انفجارات که کشورهای قیمتگذاری کاملاً بازار تجربه میکنند.
مالیات، یارانهها و توازن
سوخت در توگو دارای حقوق بردار و مالیات مرتبطشدهبهواردات است که بخش معنیداری از درآمد عمومی را تأمین میکند، اما آن مالیاتها سبکتر از حقالزحمههای سنگین در سراسر بسیاری از اروپا است. در عین حال، توگو از لحاظ تاریخی بر مکانیسم صافکردن قیمت تکیه کرده است — اساساً مصرفکنندگان را هنگام افزایش هزینههای واردات آسان میکند. این ترکیب از مالیه متوسط و قیمتگذاری مدیریتشده رقم هر لیتری را متوسط نگاه میدارد. معاملهای مالی است: زمانی که قیمتهای جهانی بالا میرود، نگاهداشتن قیمت پمپ پایدار برای خزانه گران شود، که چرا قیمتهای تنظیمشده در اینجا به جای تثبیت نامحدود بهطور دورهای تنظیم میشود.
این شایسته مقایسه همسایگان منطقهای است. در سرحد، بنین ارز CFA و نمایههای واردات وابسته یکسان را بهاشتراک میگذارد، بنابراین قیمتهای دو کشور تمایل به ردیابی یکدیگر به نزدیکی دارند. نگاه بیشتر دور برجسته میکند که چگونه سیاست شکل پمپ را دهد: وارداتبسته مثل فیلیپین بازار را کاملاً حذف میکند، در حالی که پرتولرهای بزرگ مانند برزیل و بازار تحتتأثیر دولتی در چین اهرمهای خیلی متفاوت را برای تنظیم استفاده میکنند.
آنچه برای کیف شما به معنی است
برای یک پر کردن معمول ۵۰ لیتری، بنزین در توگو حدود ۶۳ دلار هزینه دارد، یا تقریباً ۳۶٫۲۵۰ XOF. گازوئیل، معمول در تاکسیهای مشترک، کامیونها و ژنراتورهایی که بسیاری از خانوارها در جریان قطعبرق متکیاند، کمی بیشتر در لیتر است. زیرا توگو بافر نفت خام داخلی ندارد، بیشتر چیز مفید رانندگی میتواند تماشا قیمت نفت بینالمللی و هر اعلام رسمی سقف قیمت تنظیمشده — آن دو سیگنال که هزینهها را در اینجا حرکت میدهند، نه تامین محلی.
میتوانید توگو را علیه هر کشور دیگری نزدیک بینی که صفحه بررسی قیمت سوخت جهانی ما را ببینید، که برای درک دستی اگر تنظیم بعدی شما را جلو یا پشت منحنی جهانی قرار میدهد مفید است.
سوالات متداول
قیمت یک لیتر بنزین در توگو چقدر است؟
بنزین حدود ۱٫۲۵۹ دلار در لیتر، برابر حدود ۷۲۵٫۱ XOF در لیتر یا حدود ۴٫۷۷ دلار برای گالن آمریکایی هزینه دارد. این زیر میانگین جهانی ۱٫۴۸۴ دلار در لیتر است.
چرا دیزل گرانتر از بنزین در توگو است؟
دیزل حدود ۱٫۳۰۲ دلار در لیتر در برابر ۱٫۲۵۹ برای بنزین قرار دارد. قیمتگذاری هزینههای واردات، رفتار مالیاتی و تقاضای قوی از کامیونها، تاکسیها و ژنراتور پشتیبانیشده منعکس میکند، که میتواند دیزل را کمی بالاتر از بنزین نگاه دارد.
آیا توگو نفت خود را تولید میکند؟
نه. توگو اساساً تمام سوخت تصفیهشده خود را وارد میکند، بیشتر از طریق بندر Lomé. زیرا از بازار جهانی وابسته است، قیمتهای پمپ روند سوخت نفت خام بینالمللی و سقف قیمت تنظیمشده دولت را دنبال میکنند.