แปลงตัวพิมพ์

ตัวแปลงตัวพิมพ์คืออะไร และเมื่อไหรที่คุณต้องการมัน

ตัวแปลงตัวพิมพ์รับข้อความที่คุณวางแล้วปรับการพิมพ์ใหญ่-เล็กให้คุณ แทนที่จะพิมพ์ประโยคใหม่เพราะลืมปิด Caps Lock หรือต้องวนดูหัวเรื่องเพื่อทำ Title Case ทีละคำ คุณแค่คลิกปุ่มเดียวแล้วเครื่องมือจะจัดการตัวอักษรให้เรียบร้อย ทุกอย่างบนหน้านี้ทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ ข้อความจึงไม่ออกจากอุปกรณ์เลย วาง เลือกรูปแบบ คัดลอกผลลัพธ์

เหตุผลที่เครื่องมือเล็กๆ นี้ได้รับที่ถาวรในแถบเครื่องมือของคุณคือการพิมพ์ใหญ่-เล็กเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและมีกฎมาก หัวเรื่องภาษาอังกฤษมีธรรมเนียมที่เข้าใจผิดได้ง่าย และโค้ดมีรูปแบบการตั้งชื่อของตัวเองที่สำคัญต่อ Compiler และ Linter การแปลงด้วยมือนั้นช้าและเสี่ยงต่อความผิดพลาด การให้เครื่องมือใช้กฎอย่างสม่ำเสมอนั้นรวดเร็วและเรียบร้อยกว่า

รูปแบบที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด (UPPERCASE) ทำให้ทุกตัวอักษรเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ เหมาะกับตัวย่อสั้นๆ ป้ายชื่อ และการเน้นบางครั้ง แต่ย่อหน้าทั้งย่อหน้าในรูปแบบนี้ดูเหมือนตะโกนและอ่านยากจริงๆ จึงควรใช้อย่างประหยัด

ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด (lowercase) ลบทุกตัวพิมพ์ใหญ่ออก เหมาะสำหรับการทำให้ข้อมูลเป็นมาตรฐาน ทำความสะอาดข้อความที่มาผสมกัน หรือสไตล์ตัวพิมพ์เล็กผ่อนคลายที่แบรนด์บางแห่งนิยม และยังเป็นวิธีแก้ไขที่รวดเร็วที่สุดสำหรับประโยคที่พิมพ์โดยไม่ตั้งใจในตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด

Sentence case ทำให้ตัวอักษรแรกของแต่ละประโยคเป็นตัวพิมพ์ใหญ่และปล่อยส่วนที่เหลือตามเดิม นี่คือสไตล์ธรรมชาติสำหรับข้อความเนื้อหา อีเมล และข้อความใน UI สมัยใหม่ส่วนใหญ่ เพราะอ่านได้เหมือนการเขียนทั่วไปจริงๆ

Title Case ทำให้คำสำคัญเป็นตัวพิมพ์ใหญ่และคำเชื่อมเล็กๆ เป็นตัวพิมพ์เล็ก เป็นสไตล์แบบดั้งเดิมสำหรับหัวเรื่อง ชื่อหนังสือและบทความ ชื่อเพลง และหัวข่าว Title Case มักทำให้คนสับสนเพราะกฎที่แน่นอนขึ้นอยู่กับ Style Guide ที่ใช้

Title Case ไม่ใช่กฎเดียว: AP กับ Chicago

ทั้ง Associated Press (AP) และ Chicago Manual of Style เห็นด้วยในพื้นฐาน ได้แก่ ทำตัวพิมพ์ใหญ่คำแรกและคำสุดท้าย รวมถึงคำนาม สรรพนาม กริยา คุณศัพท์ และกริยาวิเศษณ์ ทั้งสองยังใช้ตัวพิมพ์เล็กกับ Article สั้นๆ อย่าง a, an และ the, คำสันธาน for, and, nor, but และ or, และ Preposition สั้นๆ

ความแตกต่างอยู่ที่รายละเอียด AP ใช้ตัวพิมพ์เล็กกับ Preposition ที่มีสามตัวอักษรหรือน้อยกว่า แต่ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่กับตัวที่ยาวกว่า และใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ to เมื่อเป็นส่วนของ Infinitive Chicago ใช้ตัวพิมพ์เล็กกับ to ใน Infinitive และใช้ตัวพิมพ์เล็กกับ Preposition โดยไม่คำนึงถึงความยาว คำสันธาน yet และ so ใช้ตัวพิมพ์เล็กใน AP แต่ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ใน Chicago สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สัญชาตญาณเลย ซึ่งนั่นคือสาเหตุที่ตัวแปลงที่รู้กฎช่วยประหยัดเวลาและการโต้เถียงได้มาก

รูปแบบสำหรับนักพัฒนา: ตั้งชื่อตัวแปรอย่างถูกต้อง

โปรแกรมเมอร์ต้องการรูปแบบที่แตกต่างออกไปเพราะ Identifier ไม่สามารถมีช่องว่างได้ แต่ละชุมชนภาษาโปรแกรมมิ่งยึดถือธรรมเนียมของตัวเอง และการผสมรูปแบบดูไม่เป็นระเบียบหรือทำให้ Linter ทำงานผิดพลาด

• camelCase — คำแรกพิมพ์เล็ก คำต่อไปแต่ละคำขึ้นต้นด้วยพิมพ์ใหญ่ ไม่มีช่องว่าง: userName พบในตัวแปร JavaScript, Java และ Kotlin
• PascalCase — เหมือน camelCase แต่คำแรกก็พิมพ์ใหญ่ด้วย: UserName ใช้สำหรับชื่อ Class และ Type ในหลายภาษา
• snake_case — ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมดโดยมีเครื่องหมายขีดล่างระหว่างคำ: user_name มาตรฐานสำหรับ Python, Ruby และ SQL
• kebab-case — ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมดโดยมีขีดกลาง: user-name นิยมสำหรับ URL ชื่อ Class ใน CSS และชื่อไฟล์

ตัวแปลงที่รองรับรูปแบบเหล่านี้ช่วยให้คุณนำป้ายชื่ออย่าง "User Name" และได้ Identifier ที่ถูกต้องสำหรับภาษาที่กำลังเขียน แล้วสลับได้อีกครั้งเมื่อใช้แนวคิดเดียวกันในคอลัมน์ฐานข้อมูลหรือกฎ CSS

การใช้งานเร็วในชีวิตประจำวัน

สองเหตุผลที่พบบ่อยที่สุดที่คนหยิบเครื่องมือนี้มาใช้คือสิ่งที่น่าเบื่อแต่เกิดขึ้นตลอด: แก้ข้อความที่พิมพ์โดยเปิด Caps Lock ไว้ และจัดรูปแบบหัวเรื่องหรือชื่อตัวแปรโดยไม่ต้องพิมพ์ใหม่ วางประโยคตะโกนแล้วได้ประโยคเรียบร้อย วาง Column Header แล้วได้ฟิลด์ snake_case ที่สะอาด เมื่อมันอยู่ในขั้นตอนการทำงานของคุณ คุณจะใช้มันบ่อยกว่าที่คิด หากต้องการวัดสิ่งที่กำลังแก้ไขด้วย ให้จับคู่กับเครื่องนับคำ และเรียกดูเครื่องมือข้อความอื่นๆ ของเราสำหรับการตัด เรียง และทำความสะอาดข้อความ

คำถามที่พบบ่อย